அறுபடைவீடுகளில் இரண்டாம் படைவீடாக திருச்செந்தூர் அமைந்துள்ளது. இத்திருக்கோயில், இந்திய தீபகற்பத்தின் தென்மேற்கு முனையில், வங்காள விரிகுடா கடற்கரையில் அமைந்துள்ளது; இதுவே அதன் சிறப்பு. இங்கு முருகக் கடவுள், தேவசேனாதிபதியாக வடிவெடுத்து, தீமையின் சூரபத்மனை அழித்த தலம். தமிழர்கள் இந்நிகழ்வை ஆண்டுதோறும் சம்ஹாரத் திருவிழாவாகக் கொண்டாடுகின்றனர்.
முருகப்பெருமான், பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் ‘சேயோன்’ எனக் குறிப்பிடப்படுகிறார்; சங்க இலக்கியங்களிலும் சிலப்பதிகாரத்திலும் இவரைக் காணலாம். இத்தலம் 2000-3000 ஆண்டுகள் பழமையானது. கடற்கரையில் அமைந்த இம்முருகன் கோயில், சான்றோரால் ‘திருச்சீரலைவாய்’ என அழைக்கப்பட்டது. 157 அடி உயரமுள்ள இக்கோயிலின் கோபுரம், ஒன்பது ஸ்தலங்களைக் கொண்டது.
சூரனை அழித்த பின், வெற்றிக்கு நன்றியாக முருகன் இத்தலத்தில் சிவபூஜை செய்தார். அந்தக் கோலத்தில் – வலக்கையில் தாமரை மலர், தலையில் சிவயோகியைப் போன்ற ஜடாமுடி – அவர் அருள்புரிகிறார்.
திருச்செந்தூர் முருகன் சன்னதியின் மேற்குப் பக்கத்தில் ராஜகோபுரம் உள்ளது. முருகப்பெருமான் கடலைப் பார்த்தபடி கிழக்கு நோக்கிக் காட்சி தருகிறார். சுவாமிக்கு எதிரே கிழக்கில் கோபுரம் அமைக்க வேண்டும் என்றாலும், அங்கு கடல் இருப்பதால் மேற்கில் கட்டப்பட்டது. கந்தஷஷ்டி திருவிழா மற்றும் திருக்கல்யாண நிகழ்ச்சிகளின் போது, நள்ளிரவில் ஒரு நாள் மட்டும் மேல் ராஜகோபுர வாசல் திறக்கப்படும்; அப்போது பக்தர்கள் உள்ளே செல்ல அனுமதி இல்லை. ஆறு நாட்கள் நீடிக்கும் கந்தஷஷ்டி விழாவில், பக்தர்கள் விரதமிருந்து முருகப்பெருமானை வழிபடுகின்றனர்.